گپی خودمانی
باز هم از غیبت چند روزه ام عذر خواهی می کنم. نظرات را خواندم باید حق داد که عده ای به علت مشکلات زندگی واقعا جان به لبشان رسیده و به زمین و زمان بد بگویند.
دوستان بارها گفتم این حرفها مشکلی از ما را حل نمی کند باید چاره اساسی بیندیشیم.
باید حرفهایی را بزنیم که دردی را دوا نماید نه خودمان را با حرفهایی که شایسته ما نیست تخلیه نماییم.
به هر حال من به عنوان برادر کوچک شما در خدمت همه اعضا هستم.
تقاضایم این است حداقل خودمان با هم مهربان باشیم.
من فکر میکنم ارزش انسان به میزان محبت او و خدمتش به دیگران سنجیده می شود .و آرزو می کنم خدا به ما توفیق دهد بتوانیم دوستان خوبی برای همدیگر باشیم.
خدا میداند دوست ندارم به بهای عقب ماندن دیگران و بی خانمان بودن آنان ما صاحب سر پناه شویم.
آخه این چه حرفی است مگه ما انسان نیستیم و همدیگر را درک نمی کنیم.
باز هم تاکید می کنم به عنوان وظیفه با تمام وجود در خدمت عزیزان هستم. و مجددا تقاضا دارم ضمن احترام به همدیگر در ارائه نظرات سازنده مرا یاری بفرمایید. ممنونم
اینجانب فرهنگ سلیمانیان مدیر این وبلاگ هستم.